Το ARFID (Avoidant Restrictive Food Intake Disorder) είναι μια διατροφική διαταραχή εξαιτίας της οποίας το παιδί δεν τρώει συγκεκριμένες τροφές, αποφεύγει ή περιορίζει πολύ το φαγητό του. Δεν έχει να κάνει με το αν θέλει να χάσει βάρος, αλλά με το ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να φάει συγκεκριμένες τροφές.
Πώς καταλαβαίνουμε ότι ένα παιδί δεν τρώει γιατί έχει ARFID;
- Τρώει πολύ λίγες και συγκεκριμένες τροφές – Αποφεύγει ολόκληρες ομάδες τροφών λόγω γεύσης, υφής, μυρωδιάς ή εμφάνισης.
- Δεν δείχνει ενδιαφέρον για το φαγητό – Δεν πεινάει συχνά ή τρώει πολύ μικρές ποσότητες.
- Φοβάται να φάει – Μπορεί να ανησυχεί ότι θα πνιγεί, θα κάνει εμετό ή θα νιώσει άσχημα.
- Παρουσιάζει έλλειψη βιταμινών ή χαμηλό βάρος – Αν τρώει ελάχιστες τροφές, μπορεί να μην παίρνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
Είναι το ίδιο με την απλή ιδιοτροπία στο φαγητό;
Όχι. Πολλά παιδιά περνούν φάσεις όπου είναι επιλεκτικά στο φαγητό, αλλά το ARFID είναι πιο σοβαρό. Αν το παιδί δεν τρώει παρά μόνο ελάχιστες τροφές για μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό επηρεάζει την υγεία του, μπορεί να έχει ARFID.
Ποιές είναι οι αιτίες;
Η ακριβής αιτία της διαταραχής αποφυγής/περιοριστικής πρόσληψης τροφής (ARFID) είναι άγνωστη. Μπορεί να οφείλεται σε γενετική προδιάθεση ή ψυχικό τραύμα.
Μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένων ενηλίκων και παιδιών, αλλά είναι πιο συχνή κατά την παιδική ηλικία. Η ARFID είναι μια σοβαρή διατροφική διαταραχή που δεν οφείλεται σε διαταραχή εικόνας σώματος, αλλά μπορεί να προέρχεται από:
- Τραυματική εμπειρία, ιδίως όσον αφορά το φαγητό (διατροφική ανασφάλεια, αναγκαστικό τάισμα, πνιγμός κ.λπ.).
- Πάθηση που επηρεάζει τη νευρολογική λειτουργία (άγχος, κατάθλιψη , ΔΕΠΥ ).
- Αποστροφή σε ορισμένες υφές.
- Φοβία ότι το φαγητό θα προκαλέσει βλάβη πχ πνιγμό.
- Βιολογικό οικογενειακό ιστορικό διατροφικών διαταραχών.
Πώς διαφέρει η ARFID από άλλες διατροφικές διαταραχές;
Η ARFID μπορεί να μοιάζει με τη νευρική ανορεξία λόγω του σοβαρού περιορισμού στην πρόσληψη τροφής, όμως υπάρχει μια βασική διαφορά: τα άτομα με ARFID δεν περιορίζουν την τροφή λόγω φόβου αύξησης βάρους ή ανησυχίας για την εικόνα του σώματός τους.
Η διάγνωση της ARFID γίνεται μόνο εφόσον τα συμπτώματα δεν εξηγούνται καλύτερα από κάποια άλλη διατροφική διαταραχή ή ιατρική κατάσταση.
Σύνδεση μεταξύ ARFID και αυτισμού
Τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού μπορεί να έχουν παρόμοιο άγχος σχετικά με συγκεκριμένες τροφές, όπως και τα άτομα με ARFID. Ωστόσο, απαιτείται περισσότερη έρευνα για να κατανοηθεί πλήρως η σχέση μεταξύ αυτισμού και ARFID.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
- Να είναι υπομονετικοί – Η πίεση ή η τιμωρία δεν βοηθά. Η σταδιακή εισαγωγή νέων γεύσεων βοηθάει πολλές φορές.
- Να προσπαθήσουν μικρά βήματα – Σταδιακή εισαγωγή νέων τροφών χωρίς άγχος. Συνδυάζουμε τροφές που τρώει πχ. μακαρόνια με μικρή ποσότητα τροφών που δεν τρώει.
- Να ζητήσουν βοήθεια από ειδικό – Ένας επαγγελματίας υγείας μπορεί να βάλει διάγνωση και να βοηθήσει με τεχνικές που κάνουν το παιδί να νιώθει πιο άνετα με το φαγητό.
Με τη σωστή υποστήριξη, τα παιδιά με ARFID μπορούν να μάθουν να τρώνε πιο ισορροπημένα και να απολαμβάνουν το φαγητό χωρίς φόβο!